پیگیری وضعیت بیماران پیوند کلیه برای تامین سلامت عضو پیوندی و گیرنده آن مهمترین هدف پزشک در درمان نارسایی های غیر قابل برگشت کلیه می باشد. به همین دلیل از ابتدای معرفی عمل پیوند، تحقیق و پژوهش برای ارزیابی وضعیت بیمار و پیش بینی نارسایی های عضو پیوندی ذهن محققین را به خود مشغول داشته است. در یک بررسی یک ساله در 30 گیرنده کلیه، عوامل معمول مربوط به کارکرد کلیه پیوندی، زیر گروه های گلبول های سفید و گیرنده اینترلوکین، مورد بررسی قرار گرفت. بیماران در دو گروه پیوند موفق و رد پیوند قرار گرفتند. گروه پیوند موفق بدون هیچ عارضه خاص به عنوان گروه کنترل پیوند نیز در نظر گرفته شد.نتایج مربوط به عوامل بیوشیمیایی کارکرد کلیه پیوندی نشان داد که کراتینین در هر دو گروه پیوند موفق و رد پیوند 48 ساعت بعد از پیوند کاهش معنی داری نسبت به قبل از پیوند داشته است (p<0.006) اما مقدار سرمی کراتینین 48 ساعت بعد از پیوند در گروه رد پیوند به لحاظ آماری از گروه پیوند موفق بیشتر بوده است (p<0.006).ارزیابی اسیداوریک در دو گروه نشان می دهد که از نظر آماری اختلاف میانگین غلظت آن قبل از پیوند و 48 ساعت بعد از پیوند معنی دار نمی باشد. اما نکته جالب آن که در گروه پیوند موفق غلظت سرمی اسیداوریک 48 ساعت بعد از پیوند نسبت به قبل از پیوند کاهش قابل ملاحظه آماری نشان می دهد (p<0.00001) لذا می توان گفت اسیداوریک شاید شاخص خوبی برای پیش بینی موفقیت پیوند باشد.در هر دو گروه در 48 ساعت بعد از پیوند، BUN به میزان قابل ملاحظه ای کاهش یافت (p<0.00001) ولی میانگین مقدار سرمی BUN، 48 ساعت بعد از پیوند در گروه رد پیوند به طور چشمگیری بیشتر از گروه پیوند موفق بوده است (p<0.01)، یعنی شاخص نسبتا خوبی به همراه اسیداوریک برای برآورد موفقیت پیوند می باشد.ارزیابی عوامل خونی در بیماران پیوندی نشان داد که شمارش کل سلول های سفید خون (WBC) در 48 ساعت بعد از پیوند و زمان تشخیص حملات رد پیوند تفاوت معنی داری در بین دو گروه ندارد. اما نکته جالب اینکه تعداد و درصد نوتروفیل ها تحت تاثیر حمله دفع می باشد و به طور قابل ملاحظه ای افزایش می یابد.از طرف دیگر هر چند رد پیوند فعالیتی ایمونولوژیک است، اما درصد و تعداد لنفوسیت های در گردش طی حملات دفع افزایش نیافته است، بلکه با کمال تعجب در موقع حملات رد پیوند به نسبت 48 ساعت بعد پیوند کاهش معنی داری نیز نشان می دهد (p<0.006) (اثر داروهای سرکوبگر ایمنی).در مورد مونوسیت ها می توان گفت درصد یا تعداد آنها تحت تاثیر انتقال عضو یا حمله دفع پیوند قرار نگرفته است.

سابقه و هدف: سونوگرافی داپلر یک روش تشخیصی غیرتهاجمی و بدون عوارض جانبی و در عین حال ارزان بوده و دستیابی به نتیجة آزمایش در این بررسی سریع می باشد. با استفاده از سونوگرافی داپلر ارزیابی همودینامیک خون امکانپذیر است، و در همین رابطه دو شاخص ضربان (PI) و مقاومت (RI) تعریف شده است که محددهRI≥0.7  و PI≥0.9 غیر طبیعی قلمداد می شود. براساس مطالعات انجام شده متوسط PI در شرایط طبیعی و رد پیوند کلیه به ترتیب 56/1 و 53/2 و برای RI به ترتیب 69/0 و 83/0 می باشد. اگرRI≥0.9  باشد، به احتمال زیاد (High Likely) رد پیوند کلیه مطرح است ولی هیچ یک از مطالعات صراحتا عنوان نکرده اند که کدام یک از شاخص ها از حساسیت بیشتری در تشخیص رد پیوند کلیه برخوردار است. این مطالعه سعی دارد تا بررسی کند که کدام یک از شاخص های PI یا RI از میزان همبستگی بیشتری با استاندارد طلایی (بررسی پاتولوژی) برخوردار است.مواد و روش ها: تحقیق به روش مقطعی و ارزیابی تست و با استفاده از دستگاه سونوگرافی داپلرAloka  با پروب 5/3 مگاهرتز و همکاری دو نفر متخصص انجام شد. در این مطالعه از بیماران با تشخیص بالینی و بیوشیمیایی رد پیوند کلیه سونوگرافی داپلر انجام گرفت و سپس این بیماران در مسیر تشخیص مورد بیوپسی قرار گرفتند و در نهایت در صورت مثبت بودن جواب پاتولوژی برای رد پیوند بیماران مذکور وارد مطالعه شدند.یافته ها: از 17 بیمار مورد مطالعه، 10 بیمار مرد (59 درصد) و 7 بیمار زن (41 درصد) بودند. میانگین PI وRI  به ترتیب 21/2 و 87/0 بوده است. چهارده بیمار (82 درصد) دارای RI غیرطبیعی و 16 بیمار (94 درصد) دارای PI غیرطبیعی و 10 بیمار (59 درصد) دارایRI≥0.9  بودند.استنتاج: در این مطالعه، 94 درصد بیماران دارای شاخص PI غیرطبیعی و 82 درصد دارای RI غیرطبیعی بودند. پس میزان همبستگی شاخص PI غیرطبیعی با جواب پاتولوژی بیشتر از میزان همبستگی شاخص PI غیرطبیعی با نتایج بیوپسی است. به بیان دیگر، اگر PI در حدطبیعی باشد احتمال رد پیوند کمتر از وقتی است که RI طبیعی باشد.

هدف: ارزیابی اثر قطره سیکلوسپورین 2 A درصد موضعی در درمان و جلوگیری از عود حملات رد پیوند، پس از پیوند نفوذی قرنیه در بیماران با سابقه حملات مکرر رد پیوند.روش پژوهش: در این کارآزمایی بالینی، گروه از بیماران با سابقه پیوند نفوذی قرنیه در شروع حملات ساب اپی تلیال یا اندوتلیال رد پیوند به صورت تصادفی تحت درمان با قطره سیکلوسپورین 2 A درصد یا دارونما به همراه استرویید موضعی قرار گرفتند. علت اولیه انجام پیوند قرنیه در این افراد شامل قوز قرنیه، استحاله اندوتلیال فوکس، استحاله استرومای قرنیه و کدورت فاقد عروق خونی قرنیه بود. سیکلوسپورین موضعی یا دارونما به مدت 6 ماه تجویز گردید. مدت زمان استفاده از استرویید، طول دوره بهبودی حمله رد پیوند، تعداد حملات عود در حین دریافت دارو و پس از آن و میزان بقای بدون رد پیوند بین گروه های مطالعه مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها: تعداد 22 چشم از 22 بیمار (12 مرد) در شروع واکنش رد پیوند، تحت درمان با قطره سیکلوسپورین 2 A درصد قطره بتامتازون 0.1 درصد موضعی (گروه (1 و 21 چشم از 21 بیمار 10) مرد) تحت درمان با دارونما و قطره بتامتازون 0.1 درصد موضعی (گروه (2 قرار گرفتند. میانگین سن بیماران 32.48±11.9 و 35.48±11.7 سال به ترتیب در گروه (1) و (2) بود (P=0.42). میانگین دوره پی گیری 16.6±6.1 ماه در گروه (1) و 16±6.3 ماه در گروه (2) بود (P=0.75). دوره بهبود کامل حمله رد پیوند پس از تجویز سیکلوسپورین و یا دارونما در گروه (1) و (2) به ترتیب 25.6±21 و 33.2±16.7 روز بود (P=0.22). در پایان دوره پی گیری، میزان بقای بدون درد پیوند در گروه های مذکور به ترتیب 34.8 و 31.7 درصد بود (P=0.89).نتیجه گیری: قطره سیکلوسپورین A به همراه استرویید موضعی در درمان و پیش گیری از حملات رد پیوند در بیماران با سابقه قبلی این حملات پس از پیوند نفوذی قرنیه در مقایسه با درمان استروییدی موضعی به تنهایی اثر بیش تری ندارد.

P<0.01)) تشخیص و پیش بینی حملات رد پیوند و افتراق آن از عوارض دیگر مربوط به کلیه پیوندی، در پیگیری پیوندهای کلیه اهمیت زیادی دارد. زنجیره آلفای گیرنده  IL-2که از عوامل مربوط به فعال شدن سلول T است، در موقع پاسخ سلول T بارز می شود. از آن جا که رد پیوند ایمونولوژیک پاسخ وابسته  Tمی باشد ما سعی کردیم در یک پیگیری چهارده ماهه سطح SIL-2Rα را در بیماران کلیه ارزیابی، وباکراتینین، اسیداوریک و BUN مقایسه کنیم. 30 گیرنده کلیه در دو گروه پیوند موفق و رد پیوند و 20 فرد کاملا سالم مورد مطالعه قرار گرفتند و نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که میانگین غلظت سرمی IL-2Rα در گروه کنترل 273 pg/ml و قبل از پیوند در گروه پیوند موفق 640 و در گروه رد پیوند 5/1116 بوده است، که تفاوت غلظت از نظر آماری معنی داری می باشد.(P<0.0001) میانگین SIL-2Rα در 48 ساعت بعد از پیوند در گروه پیوند موفق pg/ml 1020 و در گروه رد پیوند 1440 بود، که تفاوت غلظت از نظر آماری معنی دار می باشد (P<0.02). همچنین میانگین غلظت سرمی این پروتئین در گروه رد پیوند در روز تشخیص رد پیوند  1808pg/ml بود که بیش از شش برابر متوسط گروه کنترل و از نظر آماری معنی دار است .(P<0.001)مقایسه غلظت SIL-2Rα در دو گروه پیوند موفق و رد پیوند نشان داد که بیشترین مقدار، مربوط به زمان حمله رد حاد پیوند (در گروه رد حاد) و کمترین مقدار مربوط به قبل از پیوند در پیوند موفق بوده است (P<0.001).با توجه به نتایج فوق اولا سطح سرمی در بیماران اورمیک (همودیالیز) بالاتر از افراد سالم بوده است، ثانیا پیگیری غلظت سرمی، پیش بینی کننده رد پیوند می باشد که برای پیش بینی از حساسیت 85% و ویژگی 67% در 1000 Pg/ml Cut off برخوردار بود. در حالی که کراتینین فقط در روز حملات رد پیوند بالا بوده و اعتبار آن از SIL-2Rα در پیش بینی حملات کمتر می باشد.

پیوند قلب اقدامی حیات بخش در بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته قلبی می باشد. در سالهای اخیر با پیشرفتهای بوجود آمده در زمینه جراحی قلب امکان انجام آن در کشور ما نیز فراهم شده است.این گزارش معرفی بیماری 53 ساله با تشخیص نارسایی قلب به علت کاردیومیوپاتی می باشد که به علت پاسخ ندادن به درمان طبی کاندید پیوند قلب گردیده و در بیمارستان افشار یزد تحت عمل جراحی پیوند ارتوتوپیک قرار گرفت. دهنده ی قلب مردی 35 ساله بود که به علت تصادف دچار ضربه مغزی و در نهایت مرگ مغزی شده بود. بیمار گیرنده یک هفته پس از عمل جراحی از بیمارستان مرخص و تحت درمان با داروهای مخصوص قرار گرفته و با پیگیری پس از یک سال بیمار مشکل خاصی ندارد. با ادامه فعالیت در زمینه ی انجام پیوند قلب در این مرکز، بیماران کاندید پیوند قلب می توانند با امید بیشتری به زندگی ادامه دهند.

سابقه و هدف: پیوند کلیه درمان جایگزینی کلیه برای اکثریت بیماران مبتلا به بیماری کلیوی در مرحله پایانی است. رد پیوند، یکی از عوارض اصلی پیوند کلیه است و به دو صورت برگشت پذیر و برگشت ناپذیراتفاق میافتد. این مطالعه به منظور تعیین بروز رد برگشت ناپذیر کلیه پیوندی انجام شده است. مواد و روشها: مطالعه به روش کوهورت گذشته نگر بر روی اطلاعات 1571 پیوند کلیه انجام شده در شهر کرمانشاه طی سالهای 1395-1368 صورت پذیرفت. روشهای برآورد بروز، جهت بروز 24 ساعت پس از عمل وKaplan-Meier و رگرسیونCox جهت میزان بقاء پیوند و آزمون Log-rank برای بررسی اختلاف بین زیر گروهها استفاده شد. یافتهها: میزان رد پیوند به صورت حاد 82/3 درصد و طی 6 ماه، یک و سه سال پس از پیوند 06/10، 41/12 و20/18 درصد محاسبه شد. مدل رگرسیونی Cox ارتباط بین سن گیرنده) 013/0= P )، میزان کراتینین(001/0= P ) و ابتلا به دیابت(016/0= P ) را با بقای کلیه ی پیوندی معنیدار نشان داد. استنتاج: میزان رد پیوند حاد و شش ماهه از سطح بالایی برخوردار است که برخی عوامل زمینهای در بروز آن موثر بوده است. انجام مطالعات بیشتر در زمینه متغیرهای زمینهای موثر در رد پیوند و هم چنین انجام پیوند کلیه در سنین پایینتر میتواند در افزایش بقاء کلیه پیوندی موثر باشد.

بمنظور تعیین نتایج و چگونگی پیوندهای کلیه از سال 1373 تا پایان سال 1377، این مطالعه بشکل طولی انجام پذیرفت. 116 مورد پیوند کلیه در بیمارستان اکباتان همدان که تنها مرکز پیوند کلیه در استان همدان میباشد صورت گرفته است و تمامی پیوندها از اهداکنندگان زنده بوده است. در گروه مورد مطالعه، بقا یکساله کلیه پیوندی 96.5% و در مطالعه 4 ساله، 95.6% کلیه های پیوندی دارای عملکرد بوده اند. عمده عوارض عفونی 23% بیماران را شامل می شده است. در افراد مورد مطالعه، فراوانی نسبی مرگ و میر از پیوند مرد به زن 2% و از پیوند مرد به مرد 6.7% بوده و مرگ و میر از پیوند زن به زن و زن به مرد وجود نداشته است. سن متوسط گیرندگان 37 سال و اهداکننده 34 سال بوده است. بهترین نتایج پیوند در اهدا کنندگان جوان بین 20 تا 30 ساله بوده است که منجر به مرگ و یا نارسایی کلیه درگیرندگان نشده است. یک بیمار بعلت سرطان دهان و یک بیمار بعلت پنومونی، یک بیمار بعلت آنسفالوپاتی و دیگری بعلت نارسایی ریوی و یک نفر بعلت عوارض ناشی از دیابت فوت نموده اند.

مقدمه: پیوند کلیه، درمانی انتخابی برای نارسایی مزمن پیشرفته کلیه است. یکی از مهم ترین مشکلات درمانی بیماران، پیشگیری از رد حاد پیوند می باشد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر دوز کم داکلیزوماب در کاهش رد پیوند گیرندگان کلیه از دهنده زنده انجام شده است.مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی، در بیمارستان افضلی پور کرمان بر روی 120 بیمار گیرنده کلیه از دهنده زنده انجام شد. بیماران به صورت تصادفی در 2 گروه 60 نفری قرار گرفتند. گروه شاهد داروهای سیکلوسپورین، مایکوفنولات و پردنیزولون گرفتند. در گروه مداخله داکلیزوماب (1 mg/kg) قبل از پیوند و سپس 2 هفته پس از آن نیز به رژیم فوق افزوده شد. وضعیت بیماران حداقل در طول 6 ماه، از نظر رد پیوند، زمان آن و میزان عوارض، پیگیری شد.نتایج: میزان رد حاد پیوند به طور مشخصی در گروه مداخله کمتر از شاهد بود (%6.7 در مقابل %18.3، P= 0.048). بقای 6 ماهه در گروه مداخله 95% و در گروه شاهد 85% بود (P= 0.029). تفاوت معناداری در میزان بقای 6 ماهه پیوند در زنان گروه مداخله در مقایسه با گروه شاهد مشاهده شد (97% در مقابل 74%، P=0.02)، ولی در مردان تفاوت معناداری وجود نداشت (94% در مقابل 92%). میزان بروز عفونت در 2 گروه یکسان بود.نتیجه گیری: درمان القایی با دو دوز داکلیزوماب در گیرندگان کلیه پیوندی از فرد زنده، بروز رد پیوند حاد را کاهش، و بقای بیمار را به خصوص در زنان افزایش می دهد و منجر به افزایش عفونت نمی شود.

زمینه و هدف: در افراد مبتلا به نارسایی کلیه، آمیلاز خون افزایش و کسر دفعی آن کاهش می یابد. از کسر دفعی آمیلاز می توان به عنوان راه تشخیص در افراد مبتلا به رد حال پیوند کلیه استفاده کرد. در این مطالعه به بررسی ارتباط بین کسر دفعی ادراری آمیلاز و رد حاد پیوند کلیه در کودکان پرداخته شد. روش بررسی: در این مطالعه مورد-شاهدی، فاکتورهای آمیلاز خون، ادرار و کراتینین خون و ادرار در کودکان پیوندی که در مرحله رد حاد پیوند نبودند (30 بیمار) و کودکان در مرحله رد حاد پیوند (٣ ٠ بیمار)، اندازه گیری و کسر دفعی آمیلاز در آن ها تعیین گردید. جهت رد انسداد ناشی از دستکاری جراحی، از سونوگرافی کلیه و مجاری ادرار استفاده شد. به منظور رد مسمومیت با سیکلوسپورین و عفونت ادراری (فاکتورهای تشخیص افتراقی رد حال پیوند) به ترتیب سطح سیکلوسپورین سرم و CRP ادرار اندازه گیری شد. داده ها به کمک آزمون تی تست و رگرسیون لجستیک تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: در کودکان دچار رد حاد پیوند کلیه، متغیرهای کراتینین ادراری (5/5± 1/20 در برابر 7/4± 9/15، 002/0p=)، آمیلاز ادراری (6/376± 9/744 در برابر 3/218± 8/584، 049/0p=) و کسر دفعی آمیلاز (4/118± 7/238 در برابر 5/2± 112/96، 001/0p<) نسبت به گروه فاقد رد پیوند، به طور معنی داری بالاتر بود. براساس آنالیز رگرسیون لجستیک، از بین متغیرهای قابل اندازه گیری تنها کسر دفعی آمیلاز و کراتینین ادرار توانست رد پیوند کلیه را به طور مستقل پیش بینی کند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد می توان با بررسی دقیق کراتینین ادرار و کسر دفعی آمیلاز، احتمال رد حاد پیوند کلیه را در کودکان پیش بینی کرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.